Gone Girl (in 100 woorden)

De eerste helft van deze film was echt formidabel, de opbouw met Nick en de verdwijning van zijn vrouw vond ik absoluut briljant, zelf begon ik te twijfelen aan Nick's onschuld. De tweede helft neemt het verhaal enkele intense plotwendingen, wat voor sommige mensen enorm verwarrend zal zijn. De film is lang maar houd je volledige aandacht tot de laatste seconde. Het einde is open voor ieders persoonlijke interpretatie. De plotwendingen zijn absoluut absurd en toch komt het verhaal realistisch en natuurlijk over. Een pracht van een film met ijzersterke prestaties van 2 topacteurs. Gone Girl is fan-fucking-tastisch … (sorry)!



84/100

National Lampoon's Christmas Vacation (in 100 woorden)

Een perfecte kerstfilm ... géén uitgebreide camerabeelden, geen overdreven special effects ... gewoon onvervalste humor in een kleurijk canvas van sneeuw, cadeautjes en kerstlampjes (25.000 om precies te zijn). Chevy Chase schittert wederom in zijn rol als Clark Griswold en kan iedereen doen lachen met één enkele gezichtsuitdrukking. Deze film is een echt kerstklassieker en enorm herkenbaar omdat iedereen deze situaties kan meemaken. Natuurtalent John Hughes gaf ons hilarisch absurde en toch realistische situaties gemengd met hilarisch absurde en toch realistische personages. Alles samen vormt een mooie presentatie van wat er allemaal fout kan lopen bij een "fun old fashioned family Christmas".


75/100

King Kong (in 100 woorden)

Knip een half uur drama en het personage Jimmy uit deze film en je hebt een betere King Kong film. Dit is géén slechte film, in tegendeel. Maar er word véél aandacht besteedt aan nutteloze personages en emotionele verhaallijnen. Jack Black was nog niet eens zo slecht, ik vond hem een aardige Carl Denham. Naomi Watts en Adrien Brody waren goed maar hadden weinig chemie vond ik. De effecten zijn op sommige momenten formidabel en soms een beetje flauw (Brachiosaurus-stormloop?). Het hele verhaal is een mooie remake en toch zeker de moeite waard, alleen al voor Andy Serkis als Kong!


71/100

Angels & Demons (in 100 woorden)

Het vervolg op het controversiële Da Vinci Code is in mijn ogen enorm interessanter dan zijn voorganger. "Code" was in mijn ogen één grote uitgebreide religieuze geschiedenisles. Hier is het één grote race tegen de klok, met hier en daar minieme informatie over kunst en religie. Tom Hanks is wederom fantastisch, Hanks en Ewan Mcgregor schitteren op het scherm. Het hele "bom in Vaticaanstad" is misschien wat overdreven, maar de explosie zelf is echt EPIC! Ik was niet zo'n fan van de plotwending op het einde, maar Ron Howard geeft ons een spannende thriller met boeiende geschiedenis-weetjes. Puur entertainment.


69/100

Slumdog Millionaire (in 100 woorden)

Een mooie combinatie tussen Bollywood en Hollywood. De film bestaat uit 3 aparte verhalen: "wie wordt miljonair", de ondervraging en de flashbacks. In het begin vond ik de flashbacks iets te geforceerd overkomen maar naarmate Jamal en salim opgroeide vond ik het verhaal (en de acteurs) veel interessanter worden. De sfeer doorheen de hele film is wel aardig, door de felle kleuren en snelle camerabeelden voel je echt de chaos van India. Ik vond Dev Patel (Salim) nog de beste acteur in de film, de rest was gewoon oké. Een mooie film om naar te kijken... niets meer, niets minder.


63/100

movie 43 (in 100 woorden)

Wellicht één van de slechtste films die ik de laatste jaren gezien heb! Ze proberen wel, maar deze komedie is gewoonweg niet grappig. Als een volledige film is dit echt een rommeltje! Ik vind het echt jammer dat zo'n grote hollywoodsterren meespelen hierin, en ze acteren nog niet eens zo slecht maar ze krijgen echt slecht materiaal om mee te werken. Alle aparte segmenten passen niet bij elkaar en bestaan uit flauwe toilethumor. Ik heb misschien 2 keer wat extra lucht uit mijn neusgaten geblazen, maar gelachen ... no way! Goede reggiseurs en fantastische acteurs verspillen hun talent in deze "film".


18/100

Walk the line (in 100 woorden)

Walk the line is een aangrijpende biografie over het leven van Johnny Cash. Joaquin Phoenix lijkt misschien niet op Cash, maar hij weet perfect zijn stem en persoonlijkheid over te brengen. Phoenix en Reese Witherspoon (June Carter)zijn zowat de enige die een memorabele acteerprestatie neerzetten. De muziek is fenomenaal en toch overschaduwd de muziek het verhaal nooit. De film duurt misschien net iets te lang en toch ligt het tempo van het verhaal enorm hoog. De tijdsperiode is prachtig weergegeven en de regisseur vond een perfecte combinatie van emotie, entertainment en muziek. Eén van de beste biografieën ooit verfilmd.

74/100

Saving Mr. Banks (in 100 woorden)

Een unieke sfeer en prachtige shots vormen samen het perfecte canvas voor dit kunstwerk. Ik kon niet inbeelden dat een film over het maken van Mary Poppins zo interessant, grappig en ontroerend kon zijn. De flashbacks over PL Travers' verleden zijn soms wat afleidend, maar zijn wel nodig om het volledige verhaal over PL Travers te kunnen begrijpen. Tom Hanks als Walt Disney en Emma Thompson zijn perfect gecast en hebben hilarische chemie samen. Het is vooral de sfeer in de 60's, de humor tussen Disney en Travers en de drama die van deze film echt een modern sprookje maakt.



80/100

Less is More

Vanaf vandaag zal deze blog veranderen. Ik heb vernomen dat mensen de dag van vandaag geen tijd meer hebben om lange reviews te lezen en daarom zeg ik: "Less is More".
Vanaf vandaag kun je op deze blog film reviews lezen met niet minder en niet meer dan 100 woorden! Alvast mijn oprechte excuses voor het ongemak en veel leesplezier.
Koen Jespers ... Over and Out!!

The Family Man (2000) - Review

The Family Man van regisseur Brett Ratner.

Dit is voor vele mensen een redelijk onbekende film en daarom voor mij een redelijk ondergewardeerde film. Ik vind het jammer dat een film als deze niet zo bekend is als You've Got Mail of 13 going on 30. Deze film heeft zeker zijn hart op de juiste plaats en ik moet toegeven dat ik echt heb genoten van deze film.

De film opent op de luchthaven met Jack (Nic Cage) en zijn vriendin (Téa Leoni) die afscheid aan het nemen zijn omdat Jack naar Londen vertrekt voor een stageplaats. 13 jaar later zien we dat ze elkaar niet meer hebben gesproken want Jack is nu een succesvolle zakenman in New York. Hij leid het perfecte vrijgezellenleventje en heeft alles wat zijn hartje begeert (lees: alles wat zijn portefuille kan aankopen). Op een morgen word hij wakker en ligt hij naast zijn vroegere liefje (Leoni) in een vreemd bed. Samen hebben ze 2 kinderen en een huisje in de buitenwijken. Hij is verward, in shock en huisvader. Hij doet er alles aan om zijn perfecte leventje terug te krijgen ... maar is dit uiteindelijk echt wel wat hij wil?

De film was een fantastische romantische komedie en de komedie komt hier echt wel uit Nicholas Cage en zijn reacties op deze alternatieve realtiteit. Het romantische aspect komt dan weer uit zijn "onbestaande relatie waarvan Jack niets afweet" met Kate. Samen spelen Nic Cage en Téa Leoni perfect op elkaar af en hebben echt eerlijke chemie samen. Hun acteerprestaties zaten echt op eenzelfde lijn. Deze film en hun prestatie deden me zelfs denken aan die jaren 90 Romkoms met Tom Hanks en Meg Ryan.

Het verhaal is zoals 13 going on 30, 17 again of The Parent Trap ... Hoofdpersonage word wakker in een nieuw lichaam/leven en moet uitzoeken hoe hij zijn oude leven/lichaam terug kan krijgen. Uiteindelijk merkt hij dat zijn huidige situatie toch niet zo erg is en zal op het einde van het verhaal terug veranderen en een beter leven hebben. Het is een redelijk cliché verhaal, maar ik vind dat deze film toch wel wat (emotioneler is het verkeerde woord) wat meer diepgang heeft. Er komt wat drama bij zien, maar de relatie tussen de hoofdpersonages is redelijk realistisch weergegeven, en daarom komt dit ook niet al te "hollywood-magie" of "felle kleuren" over. Je snapt wel wat ik bedoel.

Ik vind het jammer dat we uiteindelijk ook niet meer informatie krijgen over Don Cheadle's personage ... is hij een engel? wie zal het zeggen?! ...Maar langs de andere kant vind ik het wel een leuke toevoeging. Het hele "niet weten wat/waarom en hoe" laat wat over aan de verbeelding van de kijker.

Het einde viel me spijtig genoeg wat tegen. We hebben 4/5e van het verhaal besteed aan de nieuwe familie en het nieuwe leven van Jack. Op het einde gaat hij terug naar zijn oude vrijgezellenleventje waar we zien dat hij niet echt gelukkig meer is,dus gaat op zoek naar Kate, die op het punt staat om te vertrekken naar Parijs. Hij achtervolgt Kate naar de luchthaven waar hij haar overhaalt om te blijven en samen een koffie te gaan drinken. Happy end toch? ... Ja en nee. We hebben heel de film gezien hoe Nic cage probeert te wennen aan dit nieuwe leven en uiteindelijk wil hij toch een deel uitmaken van dit gezin. Maar op het einde is heel dit leventje en zijn kinderen volledig verdwenen. Je kan zeggen dat ze nog jong (30+ ozo) zijn en heel hun leventje van nul terug kunnen beginnen, maar dan gaat alles helemaal anders zijn. Persoonlijk had ik liever dat Jack op het einde (nadat hij met hond in de sneeuw is gaan wandelen) op één of andere manier werd terug gestuurd naar het moment in het verleden, waar Jack op het punt staat om op het vliegtuig te stappen naar Londen, en dan uiteindelijk toch beslist om niet te gaan. Dus hadden ze samen het hele leventje kunnen hebben dat we in de film hadden gezien. .... Maar dit is misschien gewoon persoonijke smaak.

Uiteindelijk heb ik me toch aardig geamuseerd met deze film (en dan vooral met Nic Cage). De film is ontroerend genoeg en grappig genoeg om een ideale familiefilm te zijn. De film lijkt veel eenvoudiger dan een gewone hollywoodfilm, en daarom komt hij persoonlijker en charmanter over. Zeker en vast eens de moeite waard om op een zondagmiddag te bekijken. Het einde had voor mij wat anders mogen zijn, maar ze hebben het toch realistisch genoeg aangepakt. Voor mij een aardige 4,0