Beauty and the Beast (in 100 woorden)

Beauty and the Beast heeft hetzelfde romantische verhaal met dezelfde betoverende personages als de welgekende klassieker uit 1991, hier en daar word een extra overbodig liedje tussen gestoken maar het blijft uiteindelijk allemaal mooi binnen de lijntjes gekleurd. De kostuums, sets en locaties zijn prachtig, de muziek is uiteraard nog altijd even "magisch" en de acteurs brengen de bekende personages opnieuw tot leven. Watson (Belle) en Stevens (Beast) deden het aardig, maar Evans als Gaston was dé ster. Beauty and the Beast is een betoverend sprookje dat wederom aantoont dat de magie van Disney nog altijd niet verloren is gegaan. 

★★★★

Kong: Skull Island (in 100 woorden)

Kong: Skull Island combineert elementen van die goeie ouderwetse Vietnam oorlog films met moderne CGI-gevulde monsterfilms. Originaliteit is hier niet van toepassing en er loert een cliché (en monster) om elke hoek, maar door het vlotte tempo verveelt de film voor geen seconde. Hiddleston, Jackson, Goodman en Reilly spelen allemaal een leuke rol maar nergens worden de hoofdpersonages echt goed ontwikkeld of zelfs interessant. De speciale effecten zagen er allemaal leuk uit en de toepasselijke jaren '70 muziek gaven de film een leuk retro-sfeertje. Kong: Skull Island is een avontuurlijke popcornfilm waarin het entertainment-gehalte groter is dan Kong himself! 

⭐⭐⭐⭐

Fifty Shades Darker (in 100 woorden)

Fifty Shades Darker is zoals zijn voorganger een visueel aangename film, een goed verhaal met begin, midden en einde daarentegen is hier ver te zoeken. De film moet volledig vertrouwen op de relatie tussen de twee hoofdpersonages, de één al wat oppervlakkiger dan de ander, maar allebei even inconsequent. De relatie tussen Christian en Anastasia bestaat uit vier fases: drama, ruzie, romantiek en “erotische” vrijpartijen. Alles wat je in deze film tegenkomt zou zo uit een soapserie kunnen komen, van de lachwekkende dialoog tot de flinterdunne nevenpersonages. Fifty Shades Darker is beter dan zijn voorganger, maar dit is géén compliment.

⭐

La La Land (in 100 woorden)

La La Land is een voortreffelijke symfonie van heerlijke muziek en prachtige taferelen. Regisseur Damien Chazelle levert wederom een meesterlijk stukje cinema met dit charmante verhaal over twee jonge dromers die hun ambities willen waarmaken. De film word nergens té sentimenteel of rooskleurig, Chazelle heeft een perfecte balans gevonden tussen muziek, romantiek en drama. Gosling en Stone zijn uiteraard fenomenaal, maar de sfeervolle en kleurrijke dansscènes zijn eveneens een genot om naar te kijken. De passie voor muziek, film en dans is hier overduidelijk aanwezig en dit maakt van La La Land niets minder dan een muzikaal en meeslepend meesterwerk.

⭐⭐⭐⭐⭐

Rogue One: A Star Wars Story (in 100 woorden)

Rogue One is een dramatisch en duister oorlogsverhaal dat zich afspeelt in een universum ver, ver weg. De eerste helft lijkt wat verwarrend in mekaar gestoken, de sfeer zit best goed maar het verhaal is niet bijzonder interessant of uniek. In de tweede helft daarentegen loopt het allemaal wat vlotter, de actiescènes zijn fenomenaal en het laatste half uur is een genot om naar te kijken. Ondanks de ijzersterke acteerprestaties vond ik, op een paar uitzonderingen na, de personages ook niet bepaald memorabel of iconisch. Rogue One is allesbehalve perfect, maar deze vermakelijke spin-off plaatst de ‘war’ in Star Wars.

⭐⭐⭐⭐

Sausage Party (in 100 woorden)

Worstjes, broodjes, taco’s, kauwgum, honing mosterd dressing, … komen tot leven in Sausage Party, een amusante animatiefilm over het avontuur van producten in een supermarkt. Het concept is leuk bedacht maar er zijn genoeg Pixar, Dreamworks of andere animatiefilms met ditzelfde cliché gevulde verhaal en sociale commentaar. Wat deze film toch dat extraatje geeft is voornamelijk de puberale humor die we gewend zijn van Seth Rogen en zijn clubje. De animatie zelf is niets bijzonders maar de stereotiepe personages, de verwijzingen naar andere films (Saving Private Ryan of Terminator 2) en natuurlijke de grove humor maken dit toch een vermakelijk tienerfilmpje.

68/100 

Fantastic Beasts and Where to find Them (in 100 woorden)

Hoewel Fantastic Beasts and Where to find Them zich afspeelt in de Jazz Age van New York, is deze film een heerlijke terugkeer naar de tovenaarswereld van JK Rowling. Twee verhaallijnen worden door elkaar verweven, een magisch avontuur en in de tweede helft een duister actie-drama, toch past het geheel mooi samen en word het allemaal in een oogverblindend jasje gestoken. Redmayne is voortreffelijk als het hoofdpersonage, maar het zijn de fabeldieren die de show stelen. Prima speciale effecten, prachtige sets en verrukkelijke muziek zijn natuurlijk ook allemaal van de partij in dit eerste deel van een nieuwe magische franchise.

79/100

Inferno (in 100 woorden)

Ron Howard’s derde race-tegen-de-klok-verhaal met Robert Langdon is Inferno, een verhaal dat uiteindelijk neerkomt op één grote klopjacht met vage plotwendingen en verwarrende puzzels. De motivatie van de slechterik was een buitengewoon interessant concept met een hoop potentieel, maar het verhaal rondom de personages en het ontrafelen van de aanwijzingen waren gewoon niet interessant genoeg, de flashbacks en visioenen maakte het allemaal zelfs nog verwarrender. Tom Hanks en Felicity Jones deden het aardig, ook een paar prachtige locaties maakte de film wat aantrekkelijker maar voor mij was Inferno nier méér dan een doorsnee thriller dat gemaakt werd op automatische piloot.

48/100

Doctor Strange (in 100 woorden)

Ook Doctor Strange beschikt over dezelfde formule die we tegenwoordig in elke superheldenfilm zien, maar deze word nu gepresenteerd op een uiterst creatieve en unieke manier. Visueel behoort deze film tot één van de sterkste Marvelfilms tot nu toe. Het verhaal is interessant genoeg, misschien niet zo bijzonder uniek maar de film draait vooral rond de magie, het spektakel en het personage van Stephen Strange. Cumberbatch geeft uiteraard een sterke prestatie als de egocentrische dokter met mystieke krachten en gevatte opmerkingen. Doctor Strange is een entertainend visueel schouwspel dat wederom aantoont dat superheldenfilms nog altijd origineel en uniek kunnen zijn.

79/100

De Premier (in 100 woorden)

De Premier moet de president van de VS neerschieten of zijn familie gaat eraan, een simpel idee voor een spannende thriller. Vooral het eerste uur in deze film is goed … enorm goed, Regisseur Erik Van Looy kan moeiteloos een hoop spanning creëren maar de film bouwt op naar een enorm anticlimactisch einde. Koen de Bouw zet een aardige prestatie neer, maar ook zijn personage komt allesbehalve sympathiek over. Ze proberen de focus vooral op realisme te leggen, maar met de hulp van een hoop clichés en een teleurstellend einde is De Premier niet beter dan elke andere kleurloze Amerikaanse actie-thriller.

61/100