Doctor Strange (in 100 woorden)

Ook Doctor Strange beschikt over dezelfde formule die we tegenwoordig in elke superheldenfilm zien, maar deze word nu gepresenteerd op een uiterst creatieve en unieke manier. Visueel behoort deze film tot één van de sterkste Marvelfilms tot nu toe. Het verhaal is interessant genoeg, misschien niet zo bijzonder uniek maar de film draait vooral rond de magie, het spektakel en het personage van Stephen Strange. Cumberbatch geeft uiteraard een sterke prestatie als de egocentrische dokter met mystieke krachten en gevatte opmerkingen. Doctor Strange is een entertainend visueel schouwspel dat wederom aantoont dat superheldenfilms nog altijd origineel en uniek kunnen zijn.

79/100

De Premier (in 100 woorden)

De Premier moet de president van de VS neerschieten of zijn familie gaat eraan, een simpel idee voor een spannende thriller. Vooral het eerste uur in deze film is goed … enorm goed, Regisseur Erik Van Looy kan moeiteloos een hoop spanning creëren maar de film bouwt op naar een enorm anticlimactisch einde. Koen de Bouw zet een aardige prestatie neer, maar ook zijn personage komt allesbehalve sympathiek over. Ze proberen de focus vooral op realisme te leggen, maar met de hulp van een hoop clichés en een teleurstellend einde is De Premier niet beter dan elke andere kleurloze Amerikaanse actie-thriller.

61/100

Stranger Things - Seizoen 1 (in 100 woorden)

Dit eerste seizoen van Stranger Things is een heerlijke hommage aan de glorieuze jaren 80, van Goonies en E.T. tot Carrie en The Thing. Het Stephen-King-geïnspireerde verhaal gaat over verschillende personages en door elkaar verwoven verhalen die allemaal verbonden zijn met één paranormaal mysterie. Het acteerwerk is van een uiterst hoog niveau, de personages staan centraal en elk personage is even interessant en aangenaam om te volgen. Stranger Things is misschien wat overdadig overladen met clichés en verwijzingen uit die tijd, maar de vermakelijke personages, de heerlijke muziek en prachtige stijl maken dit mysterie een genot om naar te kijken. 

90/100

Hunt for the Wilderpeople (in 100 woorden)

Hunt for the Wilderpeole is een vreemde en charmante avontuur-komedie van regisseur Taika Waititi. Het eenvoudige verhaal neemt naar het einde toe wat ongeloofwaardige wendingen, maar de film vertrouwd overduidelijk op de hartverwarmende en soms hilarische interactie tussen de twee hoofdpersonages. Beelden van een prachtig Nieuw-Zeelands landschap, een hilarisch script en vooral de formidabele chemie tussen Sam Neil en Julian Dennison zorgen voor een enorm aangename kijkervaring. Hunt for the Wilderpeople’s unieke stijl en (soms wat flauwe) humor is zeker niet voor iedereen weggelegd, maar als je een beetje open minded bent kan deze film je wel eens aangenaam verrassen. 

67/100

Nerve (in 100 woorden)

Nerve is een entertainende tienerfilm over een game dat waaghalzen de keuze geeft om extreme opdrachten aan te gaan voor een heleboel geld. Het concept is leuk gevonden en er zitten een paar interessante uitdagingen in deze film, maar in de tweede helft word het verhaal té rommelig, verdwijnt alle realiteit en gaat de film helemaal de mist in. Het acteerwerk was wat aan de matige kant, maar de moderne effecten, de flashy montage en de popmuziek waren een leuke toevoeging en gaven de film een unieke stijl. Niet bepaald mijn smaak, maar Nerve is zeker en vast enterteinend genoeg.

55/100

Pete's Dragon (in 100 woorden)

Disney's remake van Pete's Dragon is een hartverwarmend verhaal over familie, vriendschap … en een draak. De film is braaf en mooi binnen de lijntjes gekleurd, maar word gepresenteerd op een entertainende en sfeervolle manier. Het verhaal speelt zich voornamelijk af in een donker en koud bos, toch is er een aangename en warme sfeer aanwezig. Redford, Dallas Howard en Urban leveren een prima acteerprestatie, maar de jonge acteur Oakes Fegley levert een voortreffelijke prestatie als de met-draak-bevriende Pete. Wat betreft originaliteit is Pete’s Dragon misschien geen topper, op vlak van entertainment voor de hele familie is dit een absolute aanrader.

80/100 

Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (in 100 woorden)

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children is Tim Burton’s nieuwste vermakelijke fantasiefilmpje. Zoals elke Burton prent is ook deze film nogal wat vreemd en vaag, bijna elke scène bevat wel een hoop expositie en het lijkt alsof het hele verhaal ter plekke wordt verzonnen. Het acteerwerk is aangenaam, maar de meeste personages miste toch enige vorm van diepgang, persoonlijk vond ik de nevenpersonages interessanter dan het kleurloze hoofdpersonage. De magnifieke locaties en grandioze sets zijn buitengewoon prachtig waardoor de film zeker en vast een visueel spektakel genoemd mag worden, alleen jammer dat het verhaal wat aan de rommelige kant was.

59/100

The Magnificent Seven (in 100 woorden)

The Magnificent Seven is een fijne klassieke western in een modern en vermakelijk jasje gestoken. Het verhaal in deze remake is een basis westernverhaal, de film neemt geen onnodige wendingen waardoor dit ouderwetse verhaal in deze moderne tijd aardig welgekomen is. De meeste personages zijn wat onderontwikkeld maar elk zijn ze stuk voor stuk wel compleet badass. Washington, Pratt en Hawk leveren een prima prestatie, maar in heel de film is er niemand die echt van het scherm springt. De film eindigt met een “magnifieke” schietpartij, maar persoonlijk vond ik The Magnificent Seven niet méér dan een goeie ouderwetse western.

75/100

Eye in the Sky (in 100 woorden)

Eye in the Sky is een eenvoudige en moderne thriller over de oorlog tegen terrorisme en de morele dilemma’s die hierbij komen kijken. De film verloopt op een lager tempo maar jongleert continu van locatie naar locatie waardoor de film behoorlijk boeiend blijft. Mirren, Paul, Abdi en Rickman (in zijn allerlaatste on-screen rol) waren fenomenaal en je begrijpt elk personage en zijn/haar standpunt. Eye in the Sky is geen visueel spektakel, maar de film blijft (ook zonder een hoop actie) spannend tot de allerlaatste seconde. Ook ben ik best tevreden dat de film geen al te voorspelbaar einde heeft gekregen.

81/100

The Conjuring 2: The Enfield Poltergeist (in 100 woorden)

The Conjuring 2 zit barstensvol lugubere sfeer maar blijft op gepaste momenten aangenaam luchtig, de film voelt dan ook niet aan als een standaard horrorprent met hier en daar een goedkoop schrikmoment. Het verhaal is allesbehalve origineel maar de film voelt fris aan dankzij het uitstekende vakmanschap van regisseur James Wan. Professioneel camerawerk, passende muziek en vooral goede acteurs zorgen ervoor dat je echt meeleeft met de Warrens en de Engelse familie, zelf vond ik de relatie tussen de personages even interessant als het verhaal met de klopgeest. The Conjuring 2 is een goed onderhouden horrorprent met enorm effectieve schrikmomenten.

80/100